این دو هفته که یک عالمه کار دارم و … آهسته به یاد می آورم :

میگفتی اگه بین غذا آب بخورم . چاق میشم ! دل درد هم میگیرم.

میگفتی قندهایی که سفیدتر هستند زودتر آب میشند و برای شیر خوردن بهترند ! هنوز هم وقتی قندون رو برای پیداکردن این قندها سرچ میکنم به یاد همین حرفت می افتم

اون روزها سکه 25 تومانی تازه اومده بود . چقدر 25 تومانی نو جمع کردیم . تو یادت نیست چندتومان شده بود . من هنوز هم یادم مونده : 7500 تومان بود .

کان×.وم رو یادته چطور حرفش رو پیش کشیدی ؟ و چطور من خودم رو به نفهمی زدم تا گناه نکنم لابد ! ( کلاس دوم دبیرستان بودی یا سوم ؟)

حالا از اینها بیشتر از ده سالی گذشته و کمتر از یک هفته دیگر هم عروسی میکنی .

حالا یک ماهی هست که فکری عین خوره به جانم افتاده . چطوره گناهی که 10 سال قبل میتوانستم با تو مرتکب شوم رو همزمان با شب عروسی تو مرتکب شوم ! اتفاقا یک س..س کلاب هم سر کوچه مان هست .

راستی واقعا گناه است مگر ؟  راستی به چه کسی صلاحیت تعریف معنی و مصداق برای گناه رو داده ایم ما ؟

نه ! نظرم عوض شد . همین امروز عصر که داشتم فیلم فریاد مورچه ها از مخملباف رو میدیدم . به خاطر این دیالوگی که زن میگفت:

قصه گاندی رو شنیدی؟ گاندی شبی که پدرش مرد رفت پیش زنش و تا صبح با اون عشق بازی کرد . بعد از خودش بدش اومد . فکر کرد که آدم چقدر میتونه حقیر باشه و تن به لذتهای کوچیک بده برای اینکه اندوههای بزرگ رو فراموش کنه .

ولی من حقیر نیستم . یا نمیخوام باشم . یا حتی اگر هم هستم نمیخوام به واسطه تو حقیر بشم.